شاه، مصدق، سپهبد زاهدی

بسیارند، که هرگاه درباره این سه شخصیت تاریخ ساز معاصر ایران، با آنها گفتگو شود، نظرات خاص و متفاوتی را ابراز می دارند. بعضی معتقد هستند که این هر سه تن به تاریخ پیوسته اند، طبیعتا دیگر لزومی ندارد در باره آنها گفتگوئی صورت بگیرد، زیرا آنچه آن شخصیتها کرده اند در تاریخ ثبت شده، بد و خوب اعمال و زشت و زیبای کردارشان را تاریخ قضاوت خواهد نمود.
پاره ای دیگر توصیه می کنند، از نوشتن درباره آنها خودداری شود، بدین دلیل که هنوز زود است بدرستی و واقع بینی درباره آنها حقایق دوران را باز شگفت، چونکه ابرقدرت هائی که در ایجاد وقایع آنروز کشورها نقش داشتند و همچنان چشم طمع بر منابع ایران دارند، نمی گذارند آنگونه که لازم هست حقایق و واقعیتها روشن گردد. از همه مهمتر می گویند این هر سه شخصیت طرفدارانی دارند که تحمل شنیدن واقعیت را ندارند. طبیعتا نویسنده و محققی که بخواهد بیطرفانه رویدادهای آن زمان را به نقد بکشد مخالفان زیادی را علیه خویش بسیج خواهد نمود. در عین حال عده ای اعتقاد دارند که در دوران این سه شخصیت رخ دادهایی بروز نمود که از وقایع نادر تاریخی وطن ماست، که هر یک از آنها ممکن بود بنیاد استقلال میهن را بر باد دهد، که بسیاری از آنها هنوز هم همچنان در تاریکی مانده و نسلهای آتی نمیتوانند از آن حقایق اطلاع پیدا کنند…